Σχεδόν άθικτη η μοτοσυκλέτα της Βέρμαχτ που αποκάλυψε η ξηρασία στον Δούναβη

Τον γύρο του κόσμου κάνει η φωτογραφία της μοτοσικλέτας της Βέρμαχτ που ανασύρθηκε στη Βουδαπέστη λόγω της ξηρασίας στον ποταμό Δούναβη.
Η μοτοσικλέτα της γερμανικής Wehrmacht DKW NZ 350-1 του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν θαμμένη στη λάσπη της κοίτης του ποταμού για περίπου 80 χρόνια. Παράλληλα με τη σχεδόν άθικτη μοτοσικλέτα, οι ομάδες ανάκτησης αποκάλυψαν επίσης τα λείψανα δύο Γερμανών στρατιωτών και πυρομαχικά πολέμου.
Εκτιμάται ότι τα λείψανα των δύο ανδρών ανήκουν στον οδηγό και τον συνεπιβάτη της μοτοσικλέτας. Υπάρχει όμως και μια πιθανή εναλλακτική εξήγηση: το Ουγγρικό Ινστιτούτο Στρατιωτικής Ιστορίας (πηγή στα ουγγρικά) θεωρεί ότι το σημείο μπορεί να ήταν μια πολεμική χωματερή ή λάκκος απορριμμάτων που δημιουργήθηκε μετά το τέλος της πολιορκίας. Φαίνεται ότι εκεί απορρίφθηκαν, μεταξύ άλλων, πυρομαχικά και υλικό εξοπλισμού.
Με βάση μόνο την κατάσταση των ευρημάτων, δεν μπορεί ακόμη να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα ότι οι δύο άνδρες βρίσκονταν πάνω στη DKW τη στιγμή του θανάτου τους.
Ανθεκτικό και αξιόπιστο το μοντέλο της μοτοσυκλέτας
Σύμφωνα με το ουγγρικό Ινστιτούτο και Μουσείο Στρατιωτικής Ιστορίας, η μοτοσικλέτα που ανασύρθηκε είναι μια DKW NZ 350-1.
Τα μοντέλα DKW NZ 250 και NZ 350 θεωρούνταν τότε από τους μοτοσικλετιστές ιδιαίτερα ανθεκτικά και αξιόπιστα. Γι’ αυτό από το 1944 κυκλοφόρησε η NZ 350-1, μια έκδοση ειδικά σχεδιασμένη για χρήση στον πόλεμο.
Το ουγγρικό μουσείο ανέσυρε τη μοτοσικλέτα στις 2 Αυγούστου στην πλατεία Μπατθιάνι, απέναντι από το κοινοβούλιο. Η μοτοσικλέτα έχει διατηρηθεί σχεδόν ακέραιη. Επειδή κατά την ανέλκυση ήταν εμποτισμένη με νερό και λάσπη, ζύγιζε πάνω από 200 κιλά. Αυτή τη στιγμή η μηχανή καθαρίζεται και συντηρείται στο υπόστεγο του μουσείου στη Βουδαπέστη.
Η DKW NZ 350-1 παρήχθη μεταξύ 1944 και 1945 και μέχρι το τέλος του πολέμου κατασκευάστηκαν συνολικά σχεδόν 12.000 μονάδες.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, μια μικρή λεπτομέρεια που σήμερα εύκολα περνά απαρατήρητη: στο πίσω μέρος του πλαισίου υπήρχε ένα είδος «πτερύγιου», δηλαδή ξύστρα για λάσπη και χιόνι. Σκοπός του ήταν να εμποδίζει τη λάσπη και το χιόνι να κολλούν στο ελαστικό και στη συνέχεια να φτάνουν στον μηχανισμό της αλυσίδας. Η τροποποίηση αυτή φαίνεται πως βασίστηκε στις εμπειρίες από τον ρωσικό χειμώνα.
Ξεχώριζε επίσης το μπλοκ του κινητήρα, κατασκευασμένο από φαιό χυτοσίδηρο, ένα κράμα χυτοσιδήρου με υψηλή περιεκτικότητα σε γραφίτη. Ένας από τους λόγους ήταν η έλλειψη αλουμινίου λόγω του πολέμου.
Με το WordPress Automatic Plugin από την codecanyon
Πλέον στην ιστοσελίδα μας δημοσιεύονται αυτόματα άρθρα μέσω «RSS feeds».
Από όποια σελίδα μας τα προσφέρει!
Δεν φέρουμε καμιά απολύτως ευθύνη για το περιεχόμενο.
Αν πιστεύεται πως αυτό το άρθρο πρέπει να διαγραφεί μην διστάσετε να μας βρείτε στα social media.



