Επιστήμονες απέδειξαν μαθηματικά ότι οι τάσεις της μόδας επαναλαμβάνονται κάθε 20 χρόνια

Ο λεγόμενος «κανόνας των 20 ετών» στη μόδα – η ιδέα ότι οι τάσεις επιστρέφουν περίπου κάθε δύο δεκαετίες –  φαίνεται πως δεν αποτελεί απλώς εμπειρική παρατήρηση της βιομηχανίας, αλλά μοτίβο που μπορεί να περιγραφεί μαθηματικά.

Αυτό υποστηρίζει νέα μελέτη επιστημόνων του Πανεπιστημίου Νορθγουέστερν, οι οποίοι ανέπτυξαν μοντέλο που δείχνει ότι οι τάσεις της γυναικείας ένδυσης πράγματι ακολουθούν κυκλική πορεία περίπου 20 ετών, αναφέρει το Phys.org.

Η ερευνητική ομάδα ανέλυσε περίπου 37.000 εικόνες γυναικείων ρούχων από το 1869 έως σήμερα και διαπίστωσε ότι τα στιλ συνήθως ανεβαίνουν σε δημοφιλία, στη συνέχεια υποχωρούν και αργότερα επιστρέφουν με νέα δυναμική. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το εύρημα αυτό δεν αφορά μόνο τη μόδα, αλλά μπορεί να βοηθήσει ευρύτερα στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο διαδίδονται νέες ιδέες στην κοινωνία.

Η επικεφαλής της μελέτης, Emma Zajdela, παρουσίασε τα αποτελέσματα πρόσφατα στην Παγκόσμια Σύνοδο Φυσικής (Global Physics Summit) στο Ντένβερ των ΗΠΑ.

«Από ό,τι γνωρίζουμε, αυτή είναι η πρώτη φορά που κάποιος ανέπτυξε μια τόσο εκτενή και ακριβή βάση δεδομένων με μετρήσεις της μόδας που καλύπτουν περισσότερο από έναν αιώνα», ανέφερε.

Για τη δημιουργία της βάσης, οι ερευνητές συνέλεξαν ιστορικά πατρόν ραπτικής από το Commercial Pattern Archive του Πανεπιστημίου του Ρόουντ Άιλαντ, καθώς και υλικό από επιδείξεις μόδας. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια ειδικών εργαλείων, μετέτρεψαν βασικά χαρακτηριστικά των φορεμάτων – τις θέσεις του ποδιού, του λαιμού και της μέσης – σε ποσοτικά δεδομένα που μπορούσαν να συγκριθούν διαχρονικά.

Ταλάντωση ανάμεσα σε δύο άκρα

Πάνω σε αυτά τα στοιχεία, κατασκεύασαν μαθηματικό μοντέλο βασισμένο σε μια απλή ιδέα: στη μόδα συνυπάρχουν δύο αντικρουόμενες δυνάμεις, η επιθυμία για διαφοροποίηση και η ανάγκη κοινωνικής αποδοχής. Όταν ένα στιλ γίνεται υπερβολικά κοινό, οι σχεδιαστές απομακρύνονται από αυτό, αλλά όχι τόσο ώστε το αποτέλεσμα να γίνει ακραίο ή μη φορέσιμο. Αυτή η συνεχής ταλάντωση, σύμφωνα με τους ερευνητές, οδηγεί το σύστημα σε κυκλική συμπεριφορά.

Ένα από τα πιο καθαρά παραδείγματα ήταν το μήκος της φούστας. Τα δεδομένα δείχνουν ότι κατά τον τελευταίο αιώνα τα στριφώματα εναλλάσσονταν επανειλημμένα: από τα πιο κοντά φορέματα της δεκαετίας του 1920 στα πιο μακριά και συντηρητικά στιλ της δεκαετίας του 1950 και αργότερα στις μίνι φούστες στα τέλη της δεκαετίας του 1960.

Ωστόσο, η καθαρότητα αυτού του κύκλου φαίνεται να εξασθενεί τις τελευταίες δεκαετίες. Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, τα δεδομένα δείχνουν ότι κυκλοφορούν ταυτόχρονα πολύ περισσότερα μήκη και στιλ φούστας, γεγονός που υποδηλώνει μεγαλύτερο κατακερματισμό των τάσεων. Αντί για μία κυρίαρχη μόδα, αναδύονται περισσότερες επιμέρους αισθητικές κατευθύνσεις.

«Στο παρελθόν, υπήρχαν δύο επιλογές: κοντά φορέματα και μακριά φορέματα», είπε η Zajdela. «Τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν περισσότερες επιλογές: πολύ κοντά φορέματα, φορέματα μέχρι το πάτωμα και φορέματα midi. Υπάρχει αύξηση της διακύμανσης με την πάροδο του χρόνου και λιγότερη ομοιομορφία».